Σαραντάχρονη Πορεία

Ανάμεσα στα πολλά και σημαντικά βιβλία, που είναι τα βιβλία για την αντίσταση του ελληνικού λαού ενάντια στους ξένους εισβολείς και τους συνεργάτες τους, ξεχωριστή θέση κατέχει η μαρτυρία του Ντίνου Ροζάκη. Το βιβλίο συνιστά προσωπική αλλά συγχρόνως εθνική συνεισφορά ενός αγωνιστή που με πλήρη ειλικρίνεια συνθέτει την ιστορία του και εξιστορεί τη ζωή του, συνδεδεμένη με τον αγώνα ενός ολόκληρου έθνους, ενός λαού που στη μεγάλη πλειονότητά του στην ολότητά του σχεδόν, ξεσηκώθηκε για να διώξει τους κατακτητές και συγχρόνως να τιμωρήσει τους προδότες. Μέσα από την προσωπική του περιπέτεια, ο συγγραφέας αναδεικνύει τα γεγονότα της δεκαετίας 1940-1949, δέκα χρόνια δόξας και αίματος, δέκα χρόνια καρτερίας και κατατρεγμού, θαυμασμού και περιφρόνησης ζωής και θανάτου, δέκα χρόνια φτώχειας και υπομονής, δέκα χρόνια ηρωισμών αλλά και λησμονιάς, δέκα χρόνια ενότητας για τη λευτεριά αλλά και τρομερής διχόνοιας. Με το τέλος αυτής της δεκαετίας και την αποχώρηση του Δημοκρατικού Στρατού από την Ελλάδα, ο Ντίνος Ροζάκης αντιμετωπίζει μια νέα αναπάντεχη κατάσταση. Φιλοξενείται στη φιλόξενη για τους αντάρτες μας χώρα των Σοβιέτ και ειδικότερα στην Τασκένδη. Τη ζωή του εκεί την περιγράφει με αντικειμενικότητα, ειλικρίνεια και ζωντάνια που εντυπωσιάζει και βοηθάει τον αναγνώστη να δει τα γεγονότα της προσφυγιάς αλλά κυρίως τα όσα είχαν προηγηθεί στα χρόνια της ΜΕΓΑΛΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ, με καθαρό μάτι και καρδιά να κρίνει αυτή την περίοδο, που σαν κι αυτήν άλλη δεν υπάρχει.